Aisha’nın Hikâyesi

Pek Çok Çocuğun Annesi

Aisha Rahman, Bangladeş’in Dakka şehrindeki Al-Amanah Yetimhanesi’nin koridorlarında, kalbi bakımını üstlendiği 47 çocuğa duyduğu sevgiyle dolu olarak yürüyor. Bu küçük ama hayati kurumun müdürü olarak hayatını, her şeyini kaybetmiş çocuklara güvenli bir sığınak sunmaya adamış.

Her çocuğun, onun yüreğini burkan bir hikâyesi var: Selde anne babasını kaybeden küçük Zara; babaları bir fabrika kazasında hayatını kaybeden kardeşler Omar ve Yusuf; ve bebekken terk edilmiş hâlde bulunan Amina. Aisha gözleri dolarak, “Bu çocuklar artık benim ailem,” diyor.

Günlük Mücadele

Kısıtlı imkânlarla bir yetimhaneyi ayakta tutmak sürekli bir mücadele. QurbaniAid’den önce Aisha, çocuklara yeterli beslenmeyi sağlamakta zorlanıyordu. “Çoğu gün ancak pirinç ve sebze alabiliyorduk,” diye hatırlıyor. “Çocuklar büyüyordu ama güçlü büyümüyorlardı.”

Hayatları Dönüştüren Bir İş Birliği

QurbaniAid, yetimhaneye düzenli et dağıtımı yapmayı teklif etmek için Aisha’ya ilk kez ulaştığında, Aisha minnettarlığını kelimelerle ifade edemedi. “Birinin çocuklarımızı bu kadar önemseyip onlara böylesine besleyici bir gıda sağlayacağına inanamadım,” diyor.

Bugün bu etki, her çocuğun yüzünde görülebiliyor. Zara kilo aldı ve özgüveni arttı. Omar ve Yusuf okulda başarılı oluyor. Küçük Amina sağlıklı bir şekilde büyüyor. Aisha gururla, “Çocuklar daha enerjik, derslerine daha iyi odaklanıyorlar ve gelecekleri için umutları var,” diyor.

Geleceğe Dair Hayaller

Doğru beslenmeyle çocuklar yalnızca hayatta kalmıyor, aynı zamanda gelişip serpiliyorlar. Pek çoğu doktor, öğretmen ve mühendis olmayı hayal ediyor. “Her şeyi başarabileceklerine inanıyorlar,” diyor Aisha. “QurbaniAid’in desteğiyle de hayallerinin peşinden gidecek güce sahipler.”